Í gærmorgun rifum við okkur upp með miklum erfiðleikum fyrir 8 til að mæta í skólann kl.9 en þá áttum við að byrja í nýjum kúrs - Negotiation. Smurðum okkur meira að segja nesti á 0,1 því skóladagurinn átti að vera ansi langur. Þegar við komum upp í skóla, aðeins seinar, hlaupum við að kíkja á töflu sem sýnir í hvaða stofu við eigum að vera. Á töflunni var kúrsinn ekki merktur inn fyrr en á miðvikudaginn - GREAT! Við ætluðum nú ekki að trúa því þar sem við höfðum fengið nokkra pósta um það að kúrsinn ætti að byrja 26.nóv! Fórum því í stofuna og viti menn, þar var bara ekkert verið að kenna Negotiation!!

Laugardagskvöldið var nú heldur betur skrautlegt og skemmtilegt...

-- Stop staring at my boobs - strákunum er sko sagt til syndanna hér!
-- Sumir helltu aðeins of miklu kampavíni á kjólinn hjá einni, hehe!
-- Þegar við vorum komnar útí bíl á leiðinni heim: OK girls, let's go dancing!!
-- Ein vaknaði með veiðihár í andlitinu, haha!
-- Sumir fengu sér svo 3 samlokur þegar heim var komið.

Já þetta Galakvöld var nú alveg helvíti skemmtilegt og gátum við tjúttað af okkur rassinn eins og takmarkið var!

Annars eru aðeins 3 helgar eftir hjá okkur í Toulon þannig að við ætlum að nýta þær út í ystu æsar! Erum að fara á laugardaginn í Aix En Provance sem er hérna rétt hjá Toulon og svo á sunnudaginn erum við að fara í 5 klst gönguferð ásamt fleiri Erasmus stúdentum. Helgina þar á eftir kemur ástmaðurinn og er manni nú farið að hlakka ansi mikið til að fá hann - gott að fá karlmann í teymið! En það sem okkur langar að gera áður en við komum heim er að sreppa til Monaco, yfir til Genova á Ítalíu, Avignon sem er fjallaþorp hér í héraðinu, fara aftur til Nice og fara uppá fjallið hér í Toulon! Þannig að dagskráin er þétt setin og áður en við vitum af erum við komnar heim í kuldann...

Knúsar frá okkur :* * * *

Í tilefni af því að Andri var kominn til Nice, alla leiðina frá Kína, gátum við vinkonurnar ekki verið þekktar fyrir annað en að koma litlu rössunum okkar til Nice og hrista þá aðeins á tjúttinu. 
 Herdís kærastan hans Andra var svo yndisleg að redda okkur gistingu hjá breskum vini sínum og var gistingin sko alls ekki af verri endanum. Eiginlega betri en okkur hefði nokkurn tímann getað dreymt um því vinurinn þessi á heima í penthouse íbúð í miðbæ Nice, með aukaherbergi og king size rúmi og sér baðherbergi. Héldum nú fyrst að þetta væri eitthvað grín en það reyndist ekki vera, gaurinn á bara svona moldríka foreldra sem vildu endilega eyða peningunum sínum í íbúð í Nice. Þá náttúrulega spurðum við að því hvort hann væri myndarlegur og á lausu og viti menn hann var víst myndarlegur og á lausu, þá héldum við að við værum dottnar í lukkupottinn en vinsældir lukkupottarins döluðu mjög snögglega þegar við komumst að því að vinurinn er 18 ára. Við létum þetta samt ekkert á okkur fá og brunuðum af stað. Eins og svo oft áður þá gleymum við stundum að hugsa áður en við framkvæmum og það átti einnig við í þetta skiptið því þegar við vorum að nálgast Nice var komið myrkur og við vissum náttúrulega ekkert hvar þessi dúddi á heima eða hvar Herdís kærastan hans Andra á heima. Þarna kom innbyggða GPS tækið að góðum notum og eftir nokkrar vitlausar beygjur og smá akstur á móti umferð (við mikinn fögnuð farþeganna í bílnum eða allavega öskruðu allir mjög hátt) vorum við komnar heim til ríka bretans með cabrina í hönd og farnar að segja Ísland best í heimi sögur.

Við fórum svo í bæinn hópur af fólki saman og fyrsti barinn var staður þar sem fólk er næstum því skyldugt til að dansa upp á borðum, án gríns og þarna fíluðum við okkur náttúrulega í botnVoða sérstakt eitthvað !!!
Kvöldið fékk hinsvegar snöggan endi því þegar við ætluðum að fara inn á aðra staði fengum við ekki inngöngu því Nicebúar eru greinilega ekkert hrifnir af útlendingum. Við vorum auðvitað sármóðguð því það vita nú allir hvað íslendingar eru skemmtilegir og þér sérstaklega við og ég tala nú ekki um á djamminu  Viðbrögð okkar voru nokkuð mismunandi og menn gerðu ýmislegt til að láta óánægju sína í ljós við mjög misjafnar undirtektir. Dyravörðurinn á einum staðnum var sérstaklega fyndin (Samt eiginlega ekkert fyndin fyrr en daginn eftir og alls ekki á ákveðnum tímapunkti um kvöldið) en þar vorum við að berjast við að mestu trukkalessu sem ég hef á ævi minni séð og jafnvel ég varð að játa mig sigraða. Samt ekki fyrr en eftir að við Sigrún vorum búnar að stelast inn þegar hún sá ekki til og reyndum svo allt hvað við gátum til að fá hana til að hleypa vinum okkur inn en ekkert gekk, ekki einu sinni "brostu og vertu sæt" svipurinn og þá eru nú öll ráð úti.En við vorum samt tæknilega séð búnar að vinna með því að stelast inn hehe   Við létum þetta nú samt ekki skemma annars frábært kvöld og hentumst heim á leið. Duttum í nett tyrkneskan fíling á leiðinni með viðkomu á kebab og sögðum  bretanum nokkra brandara. T.d. " If I had to choose between prins William and Harry I would choose the one less hairier, so if William is less hairier than Harry I would choose him"  Reynið bara að segja þetta upphátt og vera nett í glasi, það er ekkert nema fyndið eða allavega fannst einni af okkur þetta mjög fyndið (nafngreini enga).
 Við sváfum svo eins og nýfæddir kettlingar og kúrðum smá, eða sumir gerðu allavega tilraun til þess (nafngreini enga) milli þess sem við ýttum við einni af okkur sem hraut eins og versti karlmaður (enn á ný nafngreini enga)

Eftir velheppnaða helgi fórum við vinkonurnar aftur til Toulon og villtumst ekkert á leiðinni heim í þetta skiptið.

Andri og Herdís takk fyrir frábæra helgi og að redda gistingunni fyrir okkur, þið eruð algjört æði